Mijn stuk(je) over het geweldige Rome

20:49 Nannick 0 Comments

Ik heb nog niet veel geschreven over mijn werkweek in Rome, toch wil ik er een stukje over schrijven. Omdat het gewoon een ge-wel-di-ge week was. Ik vertel je van dag tot dag met veel, heel veel (!), foto's. Hopelijk vinden jullie het leuk om te lezen.

Het Colosseum
Het zal je vast niet ontgaan zijn dat ik, alweer, 3 weken geleden een bezoek bracht aan het geweldige Rome. Ik was op werkweek met de 2 VWO klassen van school. Dat je naar Rome gaat in de 5VWO is een gegeven, daar kijk je al vanaf het eerste jaar naar uit. Hoewel ik de eerste 3 jaren havo/vwo heb gedaan, wist ik zeker dat ik naar het VWO ging en dus ook naar Rome. Daar doe je het voor. Om die geweldige ervaring mee te maken. Na lang wachten was het dan eindelijk zover: 23 september 2012! We stonden op Rotterdam Airport klaar om te vertrekken...

Zoals gewoonlijk zat ik al stuiterend te wachten totdat we naar school mochten, om vanuit daar met z'n allen naar het vliegveld te rijden. Toen we eenmaal in de auto zaten kon mijn geluk niet meer op, en besefte ik dat deze geweldige week eindelijk zou gaan beginnen. Ik zat in de auto al duidelijk te genieten. Eenmaal op het vliegveld moesten we natuurlijk inchecken, onze koffers werden gewogen en onze tassen gecontroleerd. En wat ook mij als enige kon overkomen: ik moest gefouilleerd worden. Lekker zo'n mevrouw dat overal aanzat. Wat het uiteindelijk was? Keine Ahnung. Ons vliegtuig zou om kwart voor 6 de lucht ingaan, maar dit werd uiteindelijk kwart voor 7. Vertraging is nooit fijn, al was het geen straf om gezellig met z'n allen te wachten. 7 uur zaten we met ongeveer 50 leerlingen en 4 leraren in het vliegtuig. Wat is vliegen toch leuk! Ik blijf me erover verbazen hoe een vliegtuig zo hoog kan vliegen met zo'n enorm gewicht. Tijdens onze vlucht begon het net te schemeren, wat ons een mooi uitzicht bezorgde.



Vanaf het vliegveld in Rome (het was 8 uur 's avonds en het was 24 graden!) gingen we met de bus naar ons hostel. Mijn verwachtingen waren niet hoog, het is en blijft een werkweek en er is nooit genoeg geld voor een luxe suite. Als dat wel zo was geweest, hoorde je mij in ieder geval niet klagen. Op het internet stonden er niet zo hoge beoordelingen over dit hostel, volgens eerdere bezoekers waren er rode mieren te vinden in het bed en waren de kamers niet schoon. Ik had met 7 anderen meiden een achtpersoonskamer met daarin 4 stapelbedden. Er waren nergens mieren te bekennen, oké het was geen top hotel maar het voldeed precies aan de prijs. We hadden niets te klagen. En zoals wij meiden zijn, lag onze kamer binnen enkele minuten al helemaal vol met eten, make- up en kleding. Wat de schoonmakers elke dag trouw opruimden, wat een lieverds.

Ik had het nu al naar mijn zin! 's Avonds kozen we ervoor om gewoon in het hostel te blijven, avondeten hadden we niet nodig aangezien we van iedereen bij elkaar genoeg eten hadden om ons mee te voeden. Chips, koekjes, snoep, pepernoten, etc. De meeste gingen op tijd slapen, dat verbaasde me, kom op: het was de eerste nacht? Maar des te meer uitgerust des te beter je bent voorbereidt op de volgende dag. Ik deed samen met Anne precies het tegenovergestelde, wij waren om 3 uur 's nachts nog buiten te vinden. Vind ik leuk! Na 4 uurtjes slapen begon een lange maar super leuke dag met een ontbijt. Nadat iedereen klaar stond om te vertrekken, liepen we (alsof we dat niet genoeg deden) naar de metro.

@ de metro met Madelon, Keanu en Lisan
Op de eerste dag bezochten we vooral veel kerken, we hadden er die dag een stuk of 5 gezien. Eerlijk gezegd, had ik het al gezien na de eerste 2 kerken. Inderdaad, het is groot, indrukwekkend en vol met pracht en praal, maar na 2 kerken heb ik het echt wel gezien. Als ik zeg dat ik het erg op elkaar vond lijken, hebben daar waarschijnlijk veel mensen kritiek op, maar zo heb ik het ervaren. In het begin maakte ik van elk deel van de kerk een foto, met als enige doel om het aan de thuisblijvers te laten zien. Maar na zoveel foto's was ik ermee gestopt, het leek wel alsof ik steeds hetzelfde op de foto zette. Ik bedacht me dat het leuker was om het te vertellen dan al die foto's te laten zien. In bijna alle kerken moeten vrouwelijke onderdelen van het lichaam bedekt zijn met kleding, schouders en alles boven de knieën moest niet te zien zijn. Schouders zijn ook echt zo vrouwelijke delen van het lichaam (*ahum*). Die snapte ik niet, maar ik gedroeg me volgens de regels.


Tegenover de kerk (vraag me niet welke) stond midden op de rotonde deze fontein. Tijdens onze kleine "pauze" vonden wij dit een geschikte plek om een aantal foto's te maken. Nadat we de drukke rotonde al hobbelend hadden overgestoken, wat leidde tot veel getoeter van automobilisten, waren we er! Dit soort dingen vind ik echt leuk van Rome. Je kunt random tegen mooie dingen aanlopen. Zo gaaf!

Met lieve Madelon, op deze foto kan je mijn rode haren goed zien ;)

Even mijn happinezz tonen :D

Van links naar rechts: Lisan, Madelon, Linde, ik en Cynthia.
De rest van de dag hadden we nog veel meer kerken bezocht en deden we tussendoor nog een zoektocht naar de supermarkt, die we uiteindelijk gevonden hadden. Iedereen was lekker gezond bezig (het kopen van fruit en gezonde sapjes) en ik was lekker ongezond bezig (het kopen van chips en melkbroodjes). Haha heer-lijk dat ik niet op mijn figuur hoef te letten, ik kom toch niet aan!


Langzamerhand, gelukkig niet snel: want de tijd moest en zou in Rome langzaam gaan, kwam er een einde aan de eerste dag en mochten we kiezen waar we gingen eten. Met €10 op pad gingen we op zoek naar een leuk restaurantje. Aan het einde van de avond hadden we allemaal onze buikjes rond!


Met, niet te vergeten, als toetje dit overheerlijke ijs van...


...La Dolce Vita. Als je in Rome bent moet je zeker bij deze winkel een ijsje kopen. Zo lekker ijs, daar valt je mond van open (om vervolgens het ijs erin te schuiven ;)). Dit winkeltje zit vlak bij het Colosseum, waar we de volgende dag naar toe gingen.

Na een vermoeide dag kwamen we rond 10 uur aan in het hostel, ik heb nog nooit zo'n last van mijn voeten gehad. We hadden die dag ook aardig wat gewandeld, zoals overigens alle andere dagen. Maar dat mag de pret niet bederven, ik heb de eerste dag geweldig mooie dingen gezien en lekkere dingen gegeten. Men, wat hou ik van Rome. We gingen lekker douchen, wat overigens niet echt heel handig ging aangezien je nergens je spullen neer kon leggen/hangen zonder dat het nat werd, maar toch werkte het wel verfrissend. 's Avonds nog lekker kletsen over de dag en het licht ging bij ons op de kamer uit terwijl ik van boven nog allemaal gegil hoorde. Het was niet vroeg stil bij sommige mensen...



The next day! Ik weet niet meer precies of ik het op de goede volgorde vertel, maar ik laat jullie in elk geval wel zien wat ik allemaal gezien en meegemaakt heb. Dit werd een interessante dag, we gingen het Forum Romanum en het Colosseum bezoeken. Tussendoor ook dit grote gebouw, geen idee wat het is en hoe het heet (excusez- moi). Kijk eventjes naar het paard, dat lijkt op deze foto best klein toch...?

Om aan te geven hoe klein wij zijn en hoe groot dat paard is. Groot hé?
Cynthia, Lisan, ik en le uitzicht.
En kijk nu! Het paard was echt immens groot, niet normaal! Dit gebouw vinden de Romeinen het lelijkste van de hele stad, omdat het allemaal wit is. Als je goed kijkt zie je in Rome bijna geen witte gebouwen, het heeft allemaal iets met vormpjes en is nooit helemaal strak. Wij, als toeristen, vinden dit gebouw dan wel weer mooi. En niet alleen het gebouw, het uitzicht van boven was ook niet om over te klagen.

De triomfboog van Constantijn
En dan hetgeen waar ik het meest benieuwd naar was: het Colosseum! Het zou enorm groot moeten zijn en heel mooi. Ik kan je verzekeren, dat was het zeker. Vanaf de buitenkant keek ik mijn ogen al uit, maar toen ik binnen stond helemaal. Het is raar dat je ergens bent wat er duizenden jaren ook al was, zo onwaarschijnlijk maar toch waar. En dat maakt het denk ik zo speciaal.

Dit zag ik toen ik naar links keek
Ik weet nog wel dat ik er even stil van was, stiekem ook van vermoeidheid want ik bedacht me opeens dat ik echt geen zin meer had om ver te lopen. Maar ik ben nu in het Colosseum, waarschijnlijk de eerste en laatste keer, dus lopen met de kadaver!
En dit zag ik toen ik naar rechts keek.
En dit was mijn uitzicht toen ik naar de rechterkant keek, het paste gewoon niet allemaal op één foto. Al bedenk ik me nu dat een panorama foto best wel vet zou zijn geweest. Ik vond het sowieso jammer dat ik mijn spiegelreflexcamera niet mee had genomen, ik wilde het risico niet lopen dat 'ie kapot zou gaan. Daardoor ben ik wel een aantal mooie foto's misgelopen zeg!

Met het aller liefste vriendinnetje! 
Op de rug van Madelon rondje Colosseum
Madelon vond het een leuk idee om met z'n tweeën een rondje door het Colosseum te lopen, "zo heb je alles gezien", gaf ze als reden. Voor de grap vertelde ik tegen haar dat ik te moe was om te lopen en voordat ik het wist zat ik achterop haar rug. Ze heeft het hele Colosseum rondgelopen met mij achterop. Ik vond het echt super grappig, iedereen die we tegenkwamen keken en lachten naar ons en maakte foto's van ons. Zo lachwekkend zag het er toch niet uit? Haha, ge-ni-aal. Ik vind het wel knap dat ze het heeft volgehouden!

Als het goed is hadden we die dag ook het Forum Romanum gezien, daar verwachtte ik ook veel van. In de geschiedenis lessen kwam dat vaak naar voren. Als je het over het Forum Romanum hebt, dan weet waarschijnlijk iedereen wel wat je bedoeld.


Dit is het Forum Romanum, een enorm groot platform wat al duizenden jaren oud is. Er staan super veel dingen die je kan bezichtigen, of in ieder geval: langs op lopen. Dit deden wij niet, ik vond het al indrukwekkend genoeg om dit allemaal van een afstandje te zien. Het ziet er best gaaf uit en er komen veel mensen op af!


We hadden die dag afgesproken dat we 's avonds met z'n achten zouden gaan eten, gewoon even gezellig met de kamergenootjes. Later kwamen daar nog meer mensen bij, niet erg: alleen maar gezellig. De meeste meiden die je hier op de foto ziet, zaten ook bij mij op de kamer. Na weer een volle dag gelopen te hebben gingen we met een hele groep uiteten, aan de leraren vroegen of zij nog een restaurant wisten wat zeker aan te raden was. Nadat we wisten waar het was liepen we er met z'n allen heen. Eerst nog even langs de McDonald's... Uiteindelijk gingen we eten bij een gezellig en klein restaurantje. Tot grote verbazing van ons allemaal sprak de bediener Nederlands, dat was in ieder geval een stuk makkelijker om te bestellen. Het was een aardige vent en we hebben super lekker gegeten. Zo lekker dat we er aan het einde van de week er nog een keertje gingen eten.

Bij dit restaurant had één dame in ons midden voor het eerst lasagne op, waarop wij allemaal met grote verbazing reageerde: "Jouw ouders zijn echt iets vergeten tijdens je opvoeding". En natuurlijk, zoals we allemaal verwachtten, vond ze het mega lekker. Even voor de duidelijkheid, het was het 3de meisje aan de rechterkant van de tafel! En nee, het maakt niet uit van welke kant je het bekijkt. Scherp van jullie!


Ik had dit keer niet voor een pizza gekozen, maar voor penne met bolognese saus. Het was echt mega lekker. Weet je wat ik heb met de pizza's in Italië? Ze zijn wel lekker maar vet, en daar houd ik echt niet van. Ik, als echte pizza liefhebber, hoopte dan ook dat het land van de pizza's mij niet teleur zou stellen. Met spijt in mijn hart moet ik zeggen dat ik de Nederlandse pizza's lekkerder vind.

Vanaf hier weet ik niet meer zo goed wat ik nou welke dag heb gedaan, geen idee of ik het in de goede volgorde vertel. Maar de dag erna gingen we weer leuke dingen bezoeken! Het Ara Pacis, wat achteraf heel erg tegenviel, de Spaanse trappen en de Trevi Fontein.


De straatjes van Rome vind ik er zo gezellig uitzien, overal winkeltjes en de gebouwen zijn leuk en mooi vormgegeven. Eerst liepen we naar het Ara Pacis, het Ara Pacis is een altaar dat is gewijd aan de vrede. Ik had er niet zoveel verwachtingen van, want ik wist niet wat ik moest verwachten. Het is eigenlijk gewoon een groot, wit vierkant waar je doorheen kan lopen met aan de binnen- en buitenkant allemaal reliëfs. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat het er op een foto indrukwekkender uitziet. Vond het allemaal niet zo heel speciaal.

Met de boys Keanu en Roel
Die dag gingen we ook naar de Trevi fontein! Dit bedoelde ik nou, je loopt het hoekje om en opeens zie je de Trevi fontein staan. Ik vind het echt super mooi. Hier ben ik zelfs in mijn vrije tijd nog heen geweest, met wat anderen meiden. En nee, ik heb geen muntje over mijn schouder in het water gegooid, ik ben benieuwd wat voor slechte dingen er aankomen voor mij...?

Bij de fontein hadden we voor 10 minuten pauze en mochten we even rondkijken. Nu waren we eindelijk bij de Trevi fontein, besloten wij om die 10 minuten nuttig te besteden en wat eten te gaan halen bij de McDonald's (die een paar meter verderop was). We kwamen terug met milkshakes (voor maar €1!?), Mckroketten, hamburgers, friet en bekers drinken, waarop vervolgens onze mentor een verhaal over de friet van de McDonald's vertelde. Hij zei dat de friet van de McDonald's gemaakt is zodat het een paar weken lang goed kan blijven, hij sloot af met de zin: "zo, nu hoeven jullie zeker nooit meer friet te eten bij de McDonald's". "Uh jawel meneer" en ik at zonder problemen mijn frietjes op. Genietend van het lekkere eten stond ik te genieten van het feit dat ik gewoon in fucking Rome (!!!) stond.

Trevi fontein
Op de donderdag waren we bij de St. Pieterskerk. Deze dag begon met regen en in de loop van de dag was er ook weinig zon te bekennen, waardoor ik gewoon een lange broek aan had (als enige dag van de hele week). Het grote plein voor de St. Pieterskerk is echt super vet en toen wij daar waren, om 12 uur, zagen we zelfs nog de paus (en de enorme mensenmassa)! Voordat je de St. Pieterskerk in mag moet je eerst langs een grondige controle. De wachtrij om de kerk in te gaan was daardoor erg lang, na een uur (of, als je pech hebt, langer) kan je pas naar binnen! De kerk zelf vond ik niet zo heel bijzonder, maar dat ligt waarschijnlijk aan mij aangezien ik he-le-maal niets met kerken heb. Je kan de St. Pieterskerk ook beklimmen, niet de kerk zelf, maar je wordt omhoog geleid door (véél) trappen waardoor je uiteindelijk uitkomt op het dak van de kerk. Van te voren had ik mij laten vertellen dat ik de St. Pieterskerk zeker moest beklimmen, want het uitzicht moest gigantisch zijn.

St. Pieterskerk (bezoek van de paus)
Ik, Claudine, Cynthia, Julia, Pascalle & Lisan en Madelon
Groepsfoto, voordat we uiteten gingen (Emmelieke, Femke, Roel, ik, Keanu, Lisan en Madelon)
Toen wij er donderdagmiddag stonden mochten we niet meer omhoog, dus vrijdagochtend stonden we er weer. We begonnen de dag met een wandeling omhoog door de kerk. En jeetje, wat veel treden. Je moet er wat voor over hebben om het uitzicht te kunnen zien. Tot de koepel waren het 551 treden, dan stond je op het dak van de St. Pieterskerk. Tot daar was er nog een vrij normale trap, wat overigens wel veel moeite kostte. Maar dan ben je pas op de helft, om het uitzicht te zien moet je nog een 'stukkie' verder. De volgende trap volgt de lijn van de koepel, waardoor je op sommige momenten gedwongen werd om schuin te lopen. Doordat je schuin moet lopen is de doorgang soms zo smal dat mensen met claustrofobie maar beter beneden kunnen blijven. Overigens kunnen extra dikke mensen ook maar beter beneden wachten. En oh ja, als je ergens lichamelijk last van hebt kan je ook maar beter beneden wachten. Kortom: alleen de echte die- hards kunnen de St. Pieterskerk beklimmen (grapje natuurlijk).

Met lieve Madelonnie!
Een mooie wazige foto
En jezus wat een mooi uitzicht, het was even ellebogenwerk om vooraan te kunnen staan, maar jezus wat een mooi uitzicht (2de keer). Dit kan je pas uitzicht noemen. Ik had het warm en bij de trappen was het benauwd, maar het frisse windje en het gigantische uitzicht bovenop maakte alles weer goed. Ik bedacht me dat ik nog nooit zo'n mooi uitzicht had gezien, dit overtrof werkelijk alles. Als ik wilde kon ik daar nog uren staan, maar jammer genoeg kon dat niet. Ik zat werkelijk te genieten. Je kan zo ver kijken, niet normaal. Nu zie je hoe mooi het Vaticaanstad eigenlijk wel niet is!





Dit is pas uitzicht jongens... Zijn jullie al jaloers?

Aller liefste vriendinnetjes ever!
Ik probeerde met dat zwarte vestje mijn schouders te bedekken, want het is en blijft een kerk, maar ik zie nu dat dat niet zoveel nut had.
Met Keanu en het prachtige uitzicht

Lieve Anne!

En niet te vergeten met de lieve Roel en Lisan
Ik denk dat ik het uitzicht van de St. Pieterskerk het mooiste vond van de hele week! Vrijdagmiddag vanaf 1 uur mochten we kiezen wat we gingen doen. We besloten om met z'n zessen te gaan shoppen, want dat hadden we die week nog niet gedaan. Na lang zoeken hadden we eindelijk de 'bekende Nederlandse winkelketen' (zoals Zara en H&M) gevonden. Italiaanse winkeltjes zijn ook leuk om te bekijken, maar daar had ik niets gekocht. Bij de KIKO daarentegen weer wel, ik heb de rol van een beautyblogger even overgenomen en super mooie Italiaanse make- up gekocht. Ik was weer helemaal happy, nu overigens nog steeds. Na een snelle lunch bij de McDonald's (de zoveelste van die week) gingen we naar de afgesproken plek, waar een paar andere meiden op ons zaten te wachten om met z'n allen uiteten te gaan. We gingen weer naar hetzelfde restaurant waar we eerder die week waren (met de Nederlandse bediener). Met een eigenlijk veel te grote groep had ik toch lekker lasagne gegeten met een glaasje prosecco.

Eenmaal weer terug in het hostel was ik kapot. We hebben de hele dag met meer dan 30 graden gelopen, en ik die niet zo goed tegen de warmte kan, had daar behoorlijk veel last van. Ik had hoofdpijn van hier tot Tokyo, in het hostel lag ik gelijk op bed en daar ben ik tot de volgende morgen 6 uur niet meer vanaf gekomen. Leuk om de geweldige week zo te eindigen (NOT!).

Blijheid bij de St.Pieterskerk met Anne!
Voordat we uiteten gingen met lieve vriendinnetjes Cynthia, Linde, Lisan en Madelon 
We gingen die avond (volgens mij woensdag) heerlijk uiteten bij een restaurantje dichtbij ons hostel. Daarbij horen wel een aantal lachwekkende verhalen. De bediener (die ons volgens mij wel aardig vond) vroeg aan ons wat we wilde drinken, wij antwoorden en Cynthia wilde graag een 'big Cola'. Wij verwachtten natuurlijk allemaal dat ze gewoon een wat groter glas met Cola kreeg, maar ze kreeg dus een 1 liter fles. Hahaha, dat zag niemand aankomen. Vandaar dat de bediener Cynthia al zo raar aankeek toen ze aangaf wat ze wilde drinken. 

Het volgende lachwekkende moment ging om niemand meer dan ikzelf. Ik vond het in feite niet zo grappig, maar de anderen meiden wel. We hadden allemaal wat eten besteld en waren aan het praten over van alles en nog wat. Op een gegeven moment vertelde ik ze dat ik absoluut niet van vis houd, daar hadden we het nog een tijdje over gehad en had ik gezien dat dat ook op de menukaart stond. Niet bij nagedacht dat ik dat ook daadwerkelijk had besteld. Ons eten werd naar onze tafel gebracht en we begonnen allemaal met eten. Ik zat te genieten van mijn eten en liet iedereen proeven, want iedereen moest en zou dit lekkere gerecht proeven. Ik was enthousiast met wat ik besteld had, ook al had ik geen idee wat ik aan het eten was. Waarop iedereen mij lachwekkend vertelden dat ik zalm aan het eten was. Ik was gewoon fucking vis aan het eten, terwijl ik nog geen 10 minuten geleden zei dat ik absoluut geen vis lust. Nadat iedereen mij ongelofelijk hard had uitgelachen at ik verder, maar na 2 happen kon ik niet meer verder eten. Ik vond het opeens echt super ranzig, waarschijnlijk door het feit dat ik wist dat ik zalm aan het eten was. Bij elke hap die ik nam moest ik zowat kokhalzen, ik zal niet in details treden, maar het kwam erop neer dat ik niet meer verder at. Ik stopte acuut met eten en het zat gewoon tussen mijn oren dat ik het opeens niet meer lekker vond. Nadat iedereen was uitgelachen (ongeveer 10 minuten verder) bestelde ik toch maar lekker friet met mayonaise. Lekker vertrouwd. Echt iedereen verklaarde mij voor gek, zelfs nu wordt ik er nog mee geconfronteerd. Ondanks alles was het een mega gezellige avond!

"Diva's"
Wij deden Constatijns hoofd na
Happiness @ Ara Pacis

SWAG at le metro
Zitten bij de metro, want staan is too mainstream.

Ik heb (nogmaals) een geweldig leuke week gehad, een week om nooit, maar dan ook nooit, te vergeten. Rome zal altijd een stukje innemen van mijn geheugen. Als ik later als een bejaarde dame krom achter mijn rollator rondwandel kan ik terugdenken aan deze geweldige week. De foto's die ik die week heb gemaakt ga ik laten afdrukken en in een fotoalbum plakken, dat album gooi ik NOOIT meer weg!


Ik ben benieuwd wie dit artikel helemaal heeft gelezen (zet het in de reactie!), ik ben er erg lang mee bezig geweest om dit artikel te schrijven. Het is toch raar als ik er niet over schrijf, mijn site weerspiegelt mijn leven: en daar hoort Rome zeker bij. Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat.

Ik heb dit hele artikel geschreven met een lach op mijn gezicht. Ik hoop dat ik alle leuke verhalen nog lang ga herinneren. Dankjewel voor deze leuke week, VWO 5: het was GEWELDIG! 

Ik heb nog niet veel geschreven over mijn werkweek in Rome, toch wil ik er een stukje over schrijven. Omdat het gewoon een ge-wel-di-ge week...