Back in bussiness

16:18 Nannick 0 Comments

Afgelopen weken is het hier best wel een heel klein beetje dood geweest. Ik moest wekenlang keihard werken voor school, super veel verslagen inleveren en super goed leren voor de proefwerkweek. Het was allemaal niet zeker of ik over zou gaan. Ik stond er niet zo goed voor en moest en zou keihard werken om over te kunnen naar het examenjaar. Vandaar dat ik mijn blog tijdelijk aan de kant had gezet. Iets waarvoor ik niet eens had willen kiezen, maar gewoon gebeurde omdat ik geen tijd meer had om het vol te houden. Nu het allemaal voorbij is ben ik blij, maar ook weer niet. Want hoeveel mensen ook tegen mij hebben gezegd dat het goed zou komen, het heeft allemaal niet geholpen. Ik heb me de afgelopen weken zitten uitsloven met weinig resultaat, VWO 6 zit er voor mij niet in. Ik ben blijven zitten met 4 minpunten die ik er na de proefwerkweek pas bij kreeg. En ik kan je vertellen, daar baal ik enorm van. En dat is misschien nog wel zacht uitgedrukt...



Jullie weten het, ik ben 100% perfectionistisch, de gedachte dat ik VWO 5 niet heb gehaald gaat constant door m'n hoofd en maakt me van binnen helemaal kapot. Altijd heb ik volgehouden dat ik VWO moet doen, er was geen andere optie. Ik moest er maar hard voor werken, ook al moest ik alles buiten school opzij zetten, ik moest voor mezelf VWO halen. Dat laatste was de laatste tijd wel erg het geval, ik was moe, constant ziek en de schoolresultaten gingen omlaag. De cijfers van de proefwerkweek stroomden binnen en die waren niet echt positief, waardoor ik op het laatste moment 4 minpunten op mijn rapport sta. Vanaf gister wist ik het zeker: dit wil ik niet meer. Ik wil examen doen, van de middelbare school af en gaan studeren. Er was dus nog maar één optie over: naar HAVO. En dat tegen al mijn principes in, maar ik ga het wel doen.

Het is lastig om te beschrijven hoe het voelt. Anderen zullen zeggen dat het niet uit maakt en dat het in principe maar één niveau lager is. Als het er niet in zit, zit het er gewoon niet in. Maar dat is het nou juist, een perfectionist wil het hoogste van het hoogste; en ik baal er gewoon van dat mij dat niet lukt. Daar je hoog of laag om gaan springen, maar mijn mening daarover kan niemand veranderen. Zo ben ik nou eenmaal.
Het feit dat ik niet naar VWO 6 ga, kwam hard aan en geloof me ik denk er nog steeds non- stop aan. Het liefst zou ik non- stop willen huilen en met iedereen knuffelen.

Maaaaaar aan de andere kant: ik heb vakantie. Ik kan weer non- stop leuke dingen doen. Gewoon 8 weken lang niet aan school denken, daar was ik serieus aan toe. Volgend jaar havo 5 wordt een druk, maar wel makkelijker jaartje met denk ik een stuk minder stress. Zo kan ik naast school ook nog me blog bijhouden, dansen en afspreken met vrienden en vriendinnen. Dat is precies wat ik wil en ik kijk er naar uit. Langzamerhand dringt het tot me door dat ik een verstandige beslissing heb genomen.

En nu: nu ga ik genieten van mijn vakantie! Hoe zit het met jullie guys?

Afgelopen weken is het hier best wel een heel klein beetje dood geweest. Ik moest wekenlang keihard werken voor school, super veel verslagen...